İnsanoğlu her canlı gibi doğar, büyür, yaşlanır ve ölür. Bebekliğini ailesinin yanında geçirir, çocukluk ve gençlik yaşlarında annesi, babası, devlet ve sosyal çevre hayata hazırlanmasını sağlar. Yetişkin bir birey olduğunda bir mesleği olur ve aile yuvasını kurar. Çocukları olur, büyütür, eğitir ve hayata hazırlar. Bunları yapıncaya kadar, yaşlanır ve saçlarına (varsa) aklar düşer.
Ülkemizde, yaşlılara saygıyı anımsatmak, pekiştirmek için; Ankara’da 1980 yılında “YAŞLILARI KORUMA DERNEĞİ” kuruldu. İl ve ilçelere şubeleri açıldı. 1982 yılında da Birleşmiş Milletler öncülüğünde, yaşlı bireylerin haklarına ve yaşam koşullarına dikkat çekmek amacıyla Yaşlılara Saygı Haftası (18-24 Mart) kutlanmaya başlandı.
Yaşlıları; gençliklerini, ailelerine, yurdumuza sağladıkları yararları dikkate alarak yalnız bırakmayalım, onları mutsuz edecek söz ve davranışlardan kaçınalım.
Yetişmekte olan çocuklarımıza, gençlerimize gösterdiğimiz, güleryüz, hoşgörü, ilgi ve sevgiyi biraz da yaşlılarımıza; ninelerimize, dedelerimize göstermekten geri durmayalım.
Almanya’daki 41 yıllık öğretmenlik hayatımda, 33 kez öğrencilerimle birlikte huzurevi ve hastane ziyaretleri gerçekleştirdim. Bu ziyaretlere son 15 yılda Belediye Başkanı da eşlik etti. Ben öğrencilerime yaşlıları yalnız bırakmamaları gerektiğini aşılamaya çalıştım. Sizler de huzurevi ve hastane ziyaretlerini ihmal etmeyin.
Bu duygu ve düşüncelerle Yaşlılar Haftası’nın bütün dünyada daha derin bir farkındalık oluşturmasını temenni ediyor; büyüklerimize sağlıklı, huzurlu ve uzun ömürlü bir yaşam diliyor, Müslüman alemin mübarek Ramazan Bayramı’nı tebrik ediyorum.
Mehmet ŞAŞMAZ
Öğretmen
Sigarasız Yaşam Derneği Başkanı